توضیحات جهرمی درباره مشت اندرکاران فیلترینگ و سرعت اینترنت

همشهری آنلاین -مائده امینی : اینجا همه چیز پیچیده تر است؛ مقررات حقوق شهروندی داخل فضای مجازی راحت برنده شکسته شده می شود و پاس اصل «آزادی شهروندان و راست دسترسی آنها بوسیله مفروضات» و پایبندی بوسیله بندهای تدوین شده داخل منشور حقوق شهروندی، هنوز دگرگونی به دغدغه ای قطعی برای متولیان نشده است. شنوایی همه ما بی آرامی از بهانه های مرسوم شرکت ها و نمایش دهندگان خدمات لبریز است: «زیر ساخت نداریم. »، «رزین باشید»، «سیستم قطع است. » و… اما واقعا موانعی که بر سر راهند از کدام سنخ اند؟

مسری ویروس کرونا و «درخانه بمانیم »هایی که تو ماه های گذشته بارها و بارها شنیده ایم، مکرر برای همه ما شکست های دریافت خدمات رمزی را نرم کردن کرد و نقدها و پیشنهادهای کارشناسان را بر عادت زبان ها انداخت. ترقی زیرساخت اقتصادی در این فضا اگرچه درون سال های اخیر روانی پرشتابی به خویشتن گرفته اما آمارهای بین المللی می گویند ایران هنوز خیلی از این قافله عقب است. اگرچه در این موضوع تمامی وسیله ها و نهادها مسئولند اما ماهیت فناورانه این محیط و پاسخگو بودن وزارت ارتباطات فرمان ما را بوسیله دکه وزیر کبیر کشاند. وزیری که از افشای نام کمینه بیع ها ابایی ندارد و شخصیت توییتری ای که با هشتگ هایی قرین «حق الناس»، «گزارش به انسان» و… برای خود ساخته، هموار تک نقد و ستایش بسیاری استراحت دارد. او بر این باور است که تخصیص انگیزه ایجاد دوقطبی در جامعه می شود و ترقی را ابدار تر می کند. به دیوار دفتر محمدجواد آذری جهرمی، نامه های مکتوب شهروندان چسبانده شده و خودش داخل خلال مصاحبه می گوید روزانه بوسیله ۷۰ تا ۸۰ پیامک مردمی پاسخ داده و ساعت های زیادی در شبکه های اجتماعی مشغول پیگیری شکایات است. بگذارید برای نخست از سرعت قبض خدمات داخل ایران فاتحه کنیم. در دنیای امروز یکی از بدیهی ترین حقوق شهروندان، دسترسی بوسیله اینترنت آسان و کم ارزش است. این در حالی است که آمارهای اسپیدتست می گوید ایران تو جدول اینترنت موبایل درون جایگاه هفتاد و نهم از میان ۱۴۱ سرزمین ایستاده و در یک سال اخیر، ۹پله از آنچه بوده سقوط کرده. چرا؟ طبق این آمار، اینترنت موبایل ایران اندوه اکنون از باهاماس و لائوس کندتر و از تونس و آنگولا سریع تر است. اساسا شما این آمارهای بین المللی را محترم می دانید؟  

گزارش های بین المللی عفیف هستند اما نحوه اعتبارسنجی این آمارها اندوه بسیار اساسی اند. نباید فراموش کنیم که سایت هایی مثل اسپیدتست، فریمی که می بینند را منتشر می کنند. ببینید ما در مملکت اینترنت موبایل، آخرین فن شناسی روز جهان را داخل اختیار داریم. از طرفی همه شهرهای ایران زیر پوشش اینترنت طایفه چهارم قرار دارند. آمار پیاده شدن این دعوی توشیح می گذارد؛ ۸۹درصد روستاهای ما امروز به اینترنت ۴G دسترسی دارند. هم اکنون، میانگین سرعت موبایلی که در اختیار انسان است، ۲۳.۵مگابایت به خشکی امدن وقت برآورد می شود که این آمار از تجربه متوسط مردم براساس داده های نت سنج پلاس استخراج شده است. اما اگر همان تجربه های انسانیت را ظهر کنیم می بینیم که شکایت بسیاری از کاربران اینترنت خانگی با مضمون سرعت پایین به ثبت رسیده است…

دقیقا نکته همین است. فاصله ما با گیتی درون حوزه اینترنت شوهردار است. تکنولوژی کنونی و در اصالت ما برای تامین اینترنت های خانگی ADSL است که البته کم کم به تکنولوژی VDSL تغییر خواهد یافت. فن شناسی جدیدی که می تواند تا ۸۰مگابایت بر حین ارتقا علنی یواش. متوسط سرعت اینترنت خانگی در ایران ۶.۳مگابایت بر ثانیه برآورد شده و این در حالی است که امروز تکنولوژی فیبر، در سراسر جهان می تواند تا ۱۰گیگ پهلو لمحه سرعت در جوانمردی کاربر بگذارد. راهبردی که امسال بوسیله طور ویژه در وزارتخانه پیش خواهیم برد، توسعه اینترنت ثابت است. تیمار اکنون، امیدواریم درون آینده نزدیک، حداقل داخل اینترنت خانگی، ۵میلیون پورت VDSL ایجاد کنیم و در اختیار مردم صبر دهیم. آدم حق دارند که تو مسکن خود بوسیله خدمات بهتری دسترسی داشته باشند. ریشه این انقراض مبصر در کجاست؟  

کاربردهای اینترنت شوهردار درون ایران به وزن کافی ترقی نیافته است. در قلمرو ما، سرو های بین المللی خدماتی ارائه نمی دهند. YouTube فیلتر است. شبکه جهانی Netflix کار نمی درنگ. سرو های داخلی بی قراری بعضا در انحصار فدایی با مجوز صداوسیما قرار دارند. شما ببینید در کشورهای دیگر ۷۰تا ۸۰درصد ترافیک کاربران بخاطر تماشای ویدئو، فیلم، سریال و… استفاده می شود اما در ایران این رقم گاهی بوسیله ۲۰درصد غصه نمی رسد. بخاطر یک کاربر ایرانی توجیه اقتصادی ندارد که اینترنت شوهردار پرسرعت بگیرد و بخاطر کاربرد از آن نفقه بپردازد. نیز کاربران ایرانی بوسیله ورزش های مشهور دنیا دسترسی ندارند و همین مزید بر علت می شود که احساس نیاز برای داشتن اینترنت پرسرعت خانگی کمرنگ خیس از احساس نیاز در جهان باشد. البته دلایل دیگری بی آرامی قرین انحصار ذاتی مخابرات ایران، در شکل گیری این وضعیت تأثیر اضافی داشتند. واگذاری غلطی که درون این حوزه در گذشته انجام شده است، دردسرهای یدکی با خود به همراه داشته. نتیجه این اقدام، واگذار کردن کانال های زیرزمینی درون خیابان ها به همدستی ها بخاطر مخصوص سازی است. خیابان چطور می تواند واگذار شود؟ خیابان بخاطر همه مردم است. می خواهم بگویم با محدودسازی کاربردها با ضیق انحصار داخلی و بایکوت اجنبی بوسیله این شرایط دامن زده اند. ما اکنون باید با سیاستگذاری قرص این چالش را به جانب پیشرفت سرزمین راهنمایی کنیم تا فرصت بهره مندی عادلانه کامل اقشار به وجود آید. و آیا ما براساس استانداردهای جهانی به اینترنت ارزان دسترسی داریم؟

نرخ اینترنت داخل ایران را نمی توان با جهان مقایسه کرد. درآمد و هزینه انسان ما به ریال است. و مکرر باید بگویم که ماجرای اینترنت خانگی با اینترنت موبایل متفاوت است. براساس متمایز های جهانی مقرون بوسیله نفع بودن، ایران جزو ۱۰ کشور مقدمه اینترنت موبایل تو دنیاست و این یعنی خدماتی که در این مرزوبوم ارائه می شود، براساس استانداردهای بین المللی توجیه اقتصادی دارد و بخاطر آدم ایران مقرون به صرفه است. اما با همه این توضیحاتی که شما دادید در نهایت منِ کاربر درون ریشه اینکه برای معامله بسته یا پول اعانه ماهانه نفقه شایان توجهی می کنم، همیشه با کندی سرعت روبه رو می منحوس. آیا بهبود سرعت های پایین در دسترس مردم اصلا تو اولویت های وزارتخانه دیده شده است؟

کیفیت متصل بحثی چالش برانگیز است و جای بهبود دارد. امتحان های انسانیت قدری از آمار ما را تشکیل می دهند. بخاطر شهید داده هایی که مردم در سامانه نت سنج پلاس به ثبت می رسانند گویای متوسط سرعت اینترنتی است که در کشور ارائه می شود. از طرفی خوب است که آگاه باشید ایران بالاترین نرخ نمو تو بین کشورهای منطقه داخل مملکت ICT را به خود اختصاص داده است. این آماری است که ITU آن را ارائه و تأیید کرده است. هنگام بررسی این موارد باید روند را درنظر بگیریم. ما همگی تلاش مان را برای بهتر شدن کرده ایم؛ اگرچه با موانعی مثل محدودیت پهنای باند فرکانسی و فردی و سیری مناطق جمعیتی و… روبه رو بوده ایم. البته اگر براساس آنچه شاخص های کیفیت شبکه در تمامی مراجع معتبر درنظر محزون می شود، شهرهای ایران را وارسی کنیم، در اکثر نقاط شاهد وضعیت کم ارزش آن هستیم؛ اجابت دارم که شاید در همگی زمان ها اینطور نباشد اما آنچه مهم است و این وزارتخانه را با پرگیر های قبل متمایز می کند، رصد و معارفه وضعیت شبکه به طور لحظه ای و اهمیت اعطا کردن به نظرات بشریت در بهبود شبکه است. شما در خلال دست افزار هایتان به یوتیوب، تلگرام و … اشاره کردید. هنوز که هنوز است بخشی از ناراحتی جامعه از شما به ماجرای فیلترشدن تلگرام برمی گردد. شما داخل همان ایام بوسیله رسانه ها گفتید که فشردن تکمه فیلترینگ از اختیارتان بیرون است ولی بعضی رسانه ها تأکید دارند این حکم بدون بازرسی شما امکان پذیر نیست…

دشوار از جایی شروع می شود که تنها یک تکمه فیلترینگ وجود ندارد و این تکمه ها حزن زیر مشت یک نفر نیستند. وضع های مختلفی بخاطر فیلتر کردن وجود دارد. قانون همه چیز را مشخص کرده است؛ قاعده عزل الخطابی برای همگی ماست. تا پیش از سال۸۸ فیلترینگ مقابل مصوبات شورای برجسته تنش فرهنگی انجام می شد. از بعد از سال۸۸ که قوانین مربوط به جرایم رایانه ای در مجلس تصویب و حدود تو آن تعیین شد، بنا شد که فیلترینگ، از ۲ گونه اجرا شود؛ طرز مبدا با رأی کارگروهی ۱۲نفره است که ۶ نفر آن را اعضای غیردولتی تشکیل می دهند؛ کارگروهی که با نشانی گلچین مصادق مجرمانه فعالیت می نرم. جای وزارت ارتباطات کجاست؟ یک رأی در آن کارگروه دارد. طرز دیگری غصه که وجود دارد؛ کار متهم است. براساس شکایت های پرونده ای قاضی می تواند حکم فیلتر صادر بطی ء. و در نهایت چه کسی دستش روی آن دکمه رفته است؟

فراهم کنندگان خدمات دسترسی ( شرکت های نمایش دهنده اینترنت موبایل خواه خانگی) طبق شیوه موظف اند که سایت تک نظر کارگروه، مستنطق و…  را با فقره قضایی خواه ابلاغیه تعیین مصادق بست کنند. پس شما می گویید در این مملکت هیچ مسئولیت یا نقشی ندارید؟ آن بی قراری در شرایطی که حقوق تعداد زیادی از کاربرد کنندگان به راحتی با این اقدام تضییع شده است…

وزارت ارتباطات می تواند بین سایر اعضای شانس هماهنگی ساختن کند تا بوسیله همراهی اسلوب برسند. همچنین این وزارتخانه می تواند برای مشکلات اینچنینی نیکوترین راه حل ها را پیدا یواش که دغدغه های فرهنگی برخی، الزاما بوسیله فیلترینگ سایت ها ختم نشود و مسدودسازی بوسیله حداقل ممکن برسد. هیچ شبکه مدنی مورد نیاز انسان تاکنون با رأی کارگروه بست نشده است جز «وی چت» که تو ابتدای سال ۹۲ فیلتر شد. برخی دوست دارند بگویند که دست وزیر ارتباطات روی دکمه فیلترینگ رفته اما همگی مدارک و شواهد و… موجود است. فرمان دهنده علنی است. اجراکننده مشخص است. شما خودتان می توانید ببینید دست چه کسی روی دکمه رفته است. دیدن شما به نشانی وزیر ارتباطات در این باره چیست؟ چنانچه بیش از یک رأی در آن کارگروه داشتید خواه مستنطق بودید امروز چه تصمیمی می گرفتید؟ انسداد یا آزادی؟

باید در دادرسی و خط کیاست خود تجدیدنظر کنیم. در بسیاری از کشورهای دنیا، موضوع پالایش محتوا مطرح است. اخیرا شما دیدید که باهم اتحاد کردن توییتر با تابعیت آمریکایی، توییت های رئیس جمهور این سرزمین را به دلیل مغایر وجود داشتن با واقعیت پالایش کرد. یا اگر یک ویدئو کودک آزاری داخل وب سایتی منتشر شود، آن ویدئو به سرعت حذف می شود نه اینکه کل پلتفرم بست شود. درون ایران بی آرامی باید به سر برگردیم. درون نص قانون جرایم رایانه ای، به پالایش محتوای داخل دسترس اشاره شده، نه انسداد. کودک آزاری، تروریسم، مسائل مربوط بوسیله امنیت ملی یا قوانین مربوط به کپی رایت، در همه کشورها اجرا می شود و نیت ما از پالایش، مقابله ایجابی و سلبی با این محتواهاست. شما بارها و بارها درباره حق الناس توییت کردید و از تریبون های مختلفی درک خود را بوسیله این موضوع نشان دادید. پس چرا درباره حقی که از تعداد اضافی کاربر توسط ایرانسل در ماجرای کنسرت آنلاین همایون شجریان حق شد، سکوت کردید؟ این ۱۰هزار و ۹۰۰تومان ها حق الناس نبودند؟

قطعا حق الناس بودند. غلام هم واکنش نشان دادم، منتها در شبکه های اجتماعی خودم درون این باره چیزی ننوشتم. اینطور نیست که من پیگیر این ماجرا نبوده باشم و حق الناس را فراموش کرده باشم. آخرین گزارشی که از ایرانسل دریافت کردم از این قرار بود که پول همه کسانی که موفق به تماشای آنلاین کنسرت نشده اند خواه حتی دقایقی از اجرا را بوسیله خاطر شلوغی سایت از دست داده اند، بازگردانده می شود. مشکل دقیقا چه بود آقای وزیر؟ آیا زیرساخت کافی در اختیار این اپراتور نبود؟

تعداد کسانی که برای تماشای آنلاین کنسرت، روی خط آمده بودند بیشتر از انتظار و برنامه ریزی ایرانسل بود. از سوی دیگر باید تدبیری اندیشیده می شد که اولویت تماشای کنسرت با کسانی باشد که حق عضویت پرداخت کرده اند که نشد. اشتباهاتی که در مکانسیم طراحی بود داشت منجر به تضییع حقوق ۱۸هزار و ۲۰۰نفر از کاربران شد. مدیرعامل ایرانسل به من شرط داد که همه این حقوق استیفا شود. البته فقط شقه خالی شیشه الات را نبینیم. بیش از ۷۰۰هزار نفر آمدند و یک کنسرت زنده را دیدند. این اتفاق بزرگی است. سامانه مسرور نمونه دیگری از ناکارآمدی هاست؛ خیر معلمان می توانند در این سامانه به امور پرورش بپردازند و نه آورده ای برای دانش آموزان دارد. این انقراض ها حقیقت در زیرساخت های فراهم نشده دارد یا انتقاد را باید برای آقای حاج میرزایی ببریم که کار را مشت کاردان نسپارده است؟

بله نقد شما دانا است. غلام حزن دو پسر دانش آموز دارم که شبیه همه مردم ایران از سامانه شاد استعمال می کردند که در نهایت مجبور شدند قید استفاده از مسرور را بزنند و سراغ «بله» و «اسکای روم» بروند. تنها فرق من با بقیه انسان این است که من به آقای حاج میرزایی دسترسی دارم و هر بار که وزیر آموزش و پرورش را می بینم یک ورق از ایرادات سامانه شاد را می نویسم و بوسیله ایشان تحویل می دهم. نیمه پر لیوان حزن این است که تلاش بسیاری در این حوزه در زمان کوتاه شده است. این گام اولی است که برای تقویت آموزش آنلاین شده و هنوز راه بسیاری تا تحقق هدف های پیش بینی شده داریم و تو این میان نباید زحمات وزیر آموزش و پرورش و همکاران شان را فراموش کنیم. و نقش شما در این میان چیست؟

ما باید زیرساخت های آموزش آنلاین را تامین کنیم. داخل مدتی که گذشت پوشش لازم برای ۱۵۰۰روستا را فراهم کردیم و به زودی هزاره روستای دیگر را بوسیله شبکه متصل خواهیم کرد تا مجموعا ۹۰درصد روستاهای ملک به شبکه ملی معلومات متصل باشند. تمام تلاش این است که حق دسترسی از مناطق محروم سلب نشود. آقای جهرمی! بگذارید استاندارد دیگری را هم مطالعه کنیم. سیبچه، سیب اپ و… درگاه هایی هستند که تقاضا می کنند اپلیکیشن های تحریم شده توسط اپل را درون اصالت کاربران ایرانی راحتی می دهند اما در نهایت این خدمات به راحتی کمیت و اشتراک کاربران ابطال می شود و کسی در این همکاری ها خود را موظف به پاسخگویی نمی داند…

حقوق شهروندی البته باید احقاق شود اما به وسیله چه کسی؟ اینجا نقدی بوسیله وزارت ارتباطات دانا نیست در مقابل اساسا این محضر ها و اپلیکیشن ها بوسیله ما پاسخگو نیستند و زیرنظر ما فعالیت نمی کنند. یعنی اساسا مجوز این اپلیکیشن ها از سوی ما صادر نمی شود. من این دغدغه را درک می کنم و به نوبه خودم تذکرهایی دادم ولی مکانیسم تحقیق به تخلفات این اپلیکیشن ها در وزارت ارتباطات تمجید نمی شود. عملکرد خودتان را برای ترقی زیرساخت دولت الکترونیک مثبت می دانید؟ امروز بورس میزبان میلیون ها ایرانی است در شرایطی که خیر سایت خود سازمان بورس و خیر کارگزاری ها نبوغ تصویب آنها و مدیریت این تعداد طالب را ندارند…

خود مشارکت ها یا موسسه بورس باید درخواست معاون خواه توسعه زیرساخت کنند. اگر کمک بخواهند وزارتخانه قطعا دریغ نمی درنگ. ما امروز می توانیم خدمات ابری در اختیار متقاضیان راحتی دهیم که هر تعداد سرور که نیاز دارند افزایش کنند؛ چنانچه نمی کنند قصور از خود همدستی هاست. البته درون این میان باید موضوع افزایش مجوزهای کارگزاری ها مطالعه شود و تو اجازه فقره قرار بگیرد. آقای وزیر! کمی بوسیله قفا برگردیم. نتیجه میلیاردها تومان بدهی ارزان و یارانه ای که به پیام رسان ها داده شد چه شد؟ همه این پیام رسان ها ناکام باقی مانده اند و صرفا هزینه های هنگفتی برای صرفه جویی کشور به جنین آوردند. مدیرعامل سابق سروش در جایی این ناکامی را به شما ارتباط داده وجود که وزیر ارتباطات بوسیله ما آقا نداد…

مشکلات داخلی پیام رسان سروش زیاد است. در پیام رسان های داخلی، پر استفاده ترین پیام رسان سروش است اما وامی مازاد بر مصوبه شورا تاکنون تو اختیار مدیریت این مجموعه استراحت نگرفته است. البته درخواست های یدکی داشتند ولی ما بوسیله عنوان شانس آنچه را عادت بوسیله ما بلوغ کرده بود در اختیارشان راحتی دادیم خیر بیشتر. اگر می گذاشتند این پیام رسان مکانیسم طبیعی خویشتن را طی کند، امروز سرنوشت بهتری تو انتظارش بود. از لفظ دیگر من تو جلسه برملا باشگاه اعلام کرده بودم که همه پیام رسان های داخلی با بی آرامی به معادل ۱۵میلیون حجم دارند ولی همان روز مدیرعامل قبلی سروش مدعی شدند که می توانند ۲۰میلیون کاربر را پوشش دهند. دروغ گفتند و همین دروغگویی مانعی برای رشد سروش شد. میدان ایفا نمایان کرد چه کسی دروغ می گوید. درون اظهارات فداکار مدیران سابق نوا و سیما آمده که ۶۰میلیون دلار بخاطر ساخت دیتاسنتر تو صوت و اهنگ هزینه شده است! آیا مشکل پیام رسان سروش همان دو سرور است؟ بهتر است بپرسیم چرا جزء کوچکی از همان۶۰میلیون دلار در وارستگی سروش استراحت نگرفته است؟   شما در اقدامی بی سابقه- تو راستای احقاق حقوق شهروندی- سیاهه کم فروشان ِ اینترنت خانگی را منتشر کردید. این اقدام حاصل ای هم داشت؟  

انتشار آن فهرست کافی نبود و ما هم در وزارتخانه به صرف سرایت بسنده نکردیم. نتیجه نظارت ها و پیگیری ها و راه اندازی رنجور متشابه نت سنج پلاس امروز این شده که گلایه آحاد مردم از کیفیت خدماتی است که دریافت می کنند درحالی که تا همین چند سال پیش بیشتر شکایت هایی که بوسیله وزارتخانه می رسید، درباره کم فروشی همدستی ها حیات. ان شاءالله به زودی گزارش مبسوطی از این موضوع درون گزارش عملکرد یکساله وزارتخانه منتشر خواهیم کرد. به عنوان وزیری که بوسیله میانگین سنی اجتماع نزدیک است، توییتر را یار دارد و به آدم پاسخگوست، چه پند ای بوسیله آنها بخاطر استیفای حقوق مجازی از دست رفته شان دارید؟ اصلا آیا در وزارتخانه تحت دید شما، پروتکلی برای پایبندی بوسیله حقوق شهروندی درود شده است؟  

سال گذشته مهتر جمهوری دستگاه های دولتی را در مرزوبوم حقوق شهروندی مورد ارزیابی استراحت داد. محوریت این سنجش، پایبندی بوسیله تعهداتی وجود که در زمان انتخابات داخل این مملکت به مردم داده شده بود. وزارت ارتباطات دستگاه برتر این ارزیابی شناخته شد. اما علت این انتخاب چه بود؟ ما سامانه ۱۹۵را برای تقویم خدمات راه اندازی کردیم. همچنین سامانه ای مانند نت سنج پلاس تعریف کردیم که به کمک آن می توان به همگی مفروضات مورد نظر دسترسی روبرو کرد تا گامی بوسیله سوی شفافیت برداشته باشیم. جزو حقوق نخستین شهروندی این است هر شهروند بداند در منطقه ای که زندگی می کند چه مشارکت هایی، با چه کیفیتی و با چه قیمتی خدمات اینترنتی در اختیارش می گذارند. این مکانیسم پیاده سازی شده است. امروز هر شهروند می تواند درون سامانه نت سنج پلاس، اندوه تقویم وزارت ارتباطات را از یک همدستی اختصاص مشاهده کند، بی قراری قیمت ها  و هم نظرات کاربران دیگر را. این یعنی حق برگزینی به مردم دادن و این یعنی پیگیری حقوق شهروندی. سرعت پایین اینترنت خانگی

متوسط سرعت اینترنت خانگی درون ایران ۶.۳مگابایت بر وقت برآورد شده و این داخل حالی است که امروز فن شناسی فیبر، درون سراسر جهان می تواند تا ۱۰گیگ بر ثانیه سرعت در وارستگی کاربر بگذارد مشت وزیر روی دکمه فیلترینگ نیست

هیچ شبکه اجتماعی تک نیاز انسان تاکنون با رأی کارگروه بست نشده است جز «وی چت» که در ابتدای سال۹۲ فیلتر شد. برخی دوست دارند بگویند که دست وزیر ارتباطات روی دکمه فیلترینگ رفته اما همگی مدارک و شواهد و… موجود است صداوسیما پاسخگو باشد

مشکلات پیام رسان سروش، داخلی است، بهتر است از صداوسیما بپرسیم چرا جزء کوچکی از همان۶۰میلیون دلار در اصالت سروش قرار نگرفته است؟   جوهر: روزنامه همشهری