مرزهای تقلب رسانه و اخلاق صنف ای کجاست؟

به گزارش همشهری آنلاین بوسیله نقل از ایبنا، «فریبکاری رسانه» موضوعی فراتر از یک افترا است و مناقشه پیرامون آن در علومی از جمله اجتماع شناسی، رسا شناسی، سیاست خواه مدیریت بسیار چالش برانگیز و حساس است. کمتر متخصص رسانه ای به این موضوع اعتقاد دارد که رسانه ها فریبکار هستند و معمولا در یک نگاه آزاداندیش، رسانه نهادی مستقل و مردمی خواه اطلاع رسان شناساندن می شود. اما تکنیک های اقناع و تأثیر یا عملکرد رسانه ای صاحبان قناعت و سیاست، تاییدکننده فرایندها و رویکردهایی است که فریبکاری رسانه را نشان می دهد. بوسیله همین برهان تقلب رسانه، موضوعی چالش برانگیز بوده و جای تحلیل و مباحثه دارد تا اینکه خیر براساس نگاهی پیشداورانه بلکه براساس دلایل علمی و حساب دان ریشه های آن مورد بررسی قرار گیرد. تاریخچه «تقلب و رسانه» بخاطر بدوی بار وارد این خصومت علمی می شود و این مسأله را از زوایای گوناگون بررسی می درنگ.
 
پروژه «تجرید شالوده ها و عوامل فریبکاری در رسانه و راهکارهای برون رفت» نشانی طرحی است که انجام آن نزدیک به دو سال طول کشید. در طی تحقیق، مبنا های موثر بر فریبکاری رسانه و عوامل شکل دهنده بوسیله آن بررسی، سپس راهکارهای برون رفت از آن شناسایی و قسمت قسمت کردن بندی شده است. فائزه تقی پور؛ دکترای علوم ارتباطات اجتماعی و رسانه، عضو هیأت علمی دانشگاه آزاد اسلامی اصفهان (خوراسگان)، مسئولیت ایفا این طرح را برعهده داشته است. وی که تألیف تاریخ های «بازنگری روزنامه نگاری معاصر»، «سینما و تماشاخانه درون ایران و گیتی»، «سواد رسانه و پیشگیری از جرم» و «ارتباطات و سازمان» را در ترازنامه علمی و پژوهشی خویشتن دارد، به بهانه نهایی شدن مراحل چاپ تاریخچه «فریبکاری و رسانه» از لفظ انتشارات دفتر تبلیغات اسلامی اصفهان (بوسیله توصیه پژوهشکده الهیات و خانواده) در گفت وگویی درباره این طرح و مباحث مطرح شده تو این کتاب تشریح داد. بررسی عوامل و زمینه های کارگر کنار تزویر رسانه از چه جهاتی بزرگی دارد؟

در دنیای امروز، رسانه ها نقش عمده ای تو جامعه پذیری مردم ایفا می کنند، نقشی که تا قبل از رسانه فقط برعهده خانواده، مدرسه و همسالان وجود. داخل عرصه قناعت و تجارت، اصول کسب وکار، تبلیغات و برندسازی وجهه کننده آن ها است که این فرایند بی قراری لزوما از قانون رسانه عملیاتی است. در عرصه سیاست، ما امروز تماشاگر دیپلماسی رسانه ای هستیم و واژه ای قرین توئیتلماسی، پیاده شدن تحلیل ها و پیش بینی های آگاهان سیاسی تأثیر می گذارد.
 
درطرف مقابل این رسانه ها، ما انسانی را داریم که شهروند، مخاطب، کاربر و حالا نت وند است و رسانه ها سعی در پیش بینی و مدیریت افکار اشتراکی در این محیط را دارند. حالا رسانه قدیم درون جهت اطلاع رسانی و آگاه سازی نمی تواند شلنگ بردارد و گاهی بخاطر دستیابی به اهداف فوق از اصولی مصرف می کند که بوسیله کلمه ما رسانه ای ها، تاکتیک و تکنیک است. اما به تعبیر مفسران اخلاق، جامعه شناسان یا مدافعان حقوق انسانی، فریب محسوب می شود. بوسیله همین دلیل نیاز به بررسی ریشه ای وعمیق بود تا ابعاد و عوامل موثر پیاده شدن «تقلب رسانه» به طور دقیق تجسس شود.
  آیا اساسا طبق نظریه های علمی، تایید شده که رسانه ها فریبکار هستند؟

در تک داشتن یا نداشتن استقلال رسانه، بی طرفی رسانه، جانبداری رسانه و یا فریبکاری رسانه ها در حوزه مطالعات تجربی و مطالعات نظری و تئوریک رسانه ای، مناظره تاریخی حیات دارد. گروهی از کارگزاران و فعالان عرصه رسانه، همواره بر این دیدگاه تأکید دارند که رسانه موردنظرشان بی طرف بوده و یا تقلا می یواش در مملکت منازعات اجتماعی، سیاسی، اقتصادی و پوشش های خبری عملکرد بی طرفانه ای داشته باشند، از آن روشنایی طیف وسیعی از مطالعات رسانه ای نشان می دهد که هیچگاه رسانه ای نمی تواند بی طرف باشد. گروه دیگری از عملی پردازان در حوزه مطالعات انتقادی ارتباطات، با رویکردی هنجاری پهلو این باورند که بی طرفی و خلاصی حرفه ای رسانه و همچنین صداقت در مقابل فریبکاری، یک اکراه اخلاقی و قول حرفه ای در مسیر ایفای نقش دیده بانی، نظارت و مسئولیت پذیری است. قدیم این تضاد و تقابل بین دو دسته ای که به صداقت و فریبکاری رسانه اعتقاد دارند، بود دارد.  دراین طرح، عوامل زمینه ای کارگر بر فریبکاری رسانه چه مواردی بودند؟

از مهمترین عوامل موثر پیاده شدن تزویر رسانه می توان بوسیله قانون های پوشش خبری و تقلب خبری، استفاده از تاکتیک های خبری به منظور فریبکاری مخاطبان، انواع تاکتیک های خبری مورد کاربرد موجب فریب مخاطبان، قتل تصویری، تاکتیک القاء نظر با استفاده از برش دادن عکس، تاکتیک عکس های جعلی، اعمال واکنش روی بی طرفی و موضوعات قابل تردید، اغتشاش روانی و تزویر در افکارعمومی، قتل شخصیت، قابلیت های افراد فریب دهنده در مجادله روانی، یقین و فریب افکار عمومی، اطلاع دادن تقلبی و عملکرد غیراخلاقی رسانه، دلایل پذیرش اعلام جعلی از لفظ مردم و فریب خوردن آن ها، قاعده های فریبکاری رسانه در روابط بین الملل، مطالعات انتقادی و فریبکاری تو رسانه، فریب مخاطبان از ضابطه ساخت قهرمانان بورژوا، فریبکاری و تولیدات غیراخلاقی در ورزش های رایانه ای و تقلب آنلاین در رسانه های اجتماعی اشاره کرد.  سرود از رسانه درون این استیناف چیست؟

واژه رسانه در این استیناف در معنای وسیع مورد توجه راحتی گرفته و به طورکلی به ابزار ارتباط جمعی رمز دارد و محتوی رسانه های قدیم متشابه روزنامه نگاری، تبلیغات، روابط عمومی، مجلات، رادیو، تلویزیون و رسانه های متاخر همانند اینترنت و تلفن های همراه که گاهی فدایی عناصر وسیع رسانه های قدیم را حفظ کردن کرده اند، می شود. با وجود این محظور متفاوت از رسانه ها، آن ها همه از کارکردهای مشترک اشاعه و ارتباطات (مبتنی پهلو اطلاعات و ارتباطات) با عموم برخوردارند.
 
اراده از فریبکاری در این استیناف چه بوده است؟ در مدت رسانه ابزار است و به خودی خود توانایی انجام نظری را ندارد.
دراین پژوهش برای پرداختن به بحث فریبکاری، از کلمه هنجاری، ارزشی و یا ضد هنجاری استفاده شده است. این یک اصطلاح معیارسنجی در سراسر این استیناف بوده و برای وصف مجموعه اصول، قواعد و ارزش هایی مورد استفاده قرار گرفته که به لحاظ اخلاقی و معرفت شناختی باید راهنمای اخلاقی، رفتاری، قواعد اجتماعی و خواه انتظار های فردی، مدنی و شغلی باشد. بوسیله بیان دیگر «هنجار» اصطلاحی است که اقداماتی را که آدم باید انجام دهد و خواه از ارتکاب آن ها کف نفس کند، شرح داده و توصیه می کند. بنابراین یک چارچوب هنجاری، اطلس راهی است که کنش های ما را همراه با دستور اخلاقی، تأمین می درنگ. درون این پژوهش، اراده از فریبکاری، کاربرد از روش هایی است که گردانندگان رسانه براساس آن و یا خارج از آن تصمیم می گیرند.
 
در این اثر، بحث اخلاق، فریبکاری رسانه و عوامل متضاد بین اخلاق و فریبکاری در قالب عملکردهای متفاوت رسانه مطرح شده است. بوسیله عبارتی مسأله «التزام اخلاق» به نشانی یک نقش صنف ای بخاطر رسانه تک توجه بوده، اما داخل بیشتر مواقع رسانه از اصول، قواعد و ارزش های حاکم در مسأله اخلاق انسانی تبعیت نمی درنگ و با معیارهای عمومی اخلاقیات در سطح جهانی همخوانی ندارد. بنابراین به عنوان مثال، فریبکاری رسانه از راه انتشار معلومات گمراه کننده به محاسبه اخلاقی، مورد نهی اخلاقیات عمومی جهانی است، تا اینکه چنانچه «التزام اخلاقی» نقش یک رسانه خاص همچون روابط عمومی، فریبکاری ناآشکار برای حداکثرسازی ترغیب مخاطبان نسبت بوسیله پیام های خود را تأیید کند یا مشروع شمارد. اخلاقیات اشتراکی جهانی، چون همواره نسبت به اصول حرفه ای یا التزام اخلاق، بنیادی تر و اشتراکی پر حرارت است و آن را زیرمجموعه خود می داند، در مواقع تعارض با این اصول، آن را تحت الشعاع خود راحتی می دهد.  آیا سه حیطه اخلاق حرفه ای، فریبکاری و رسانه با جذب مخاطب می توانند در تعامل باشند؟

حیطه های اخلاق حرفه ای، فریبکاری و رسانه بوسیله طور همزمان با هم در فرق بوده، اما گاهی آنچنان کنارهم قرار می گیرند که تشخیص آن امکان پذیر تراشیدن. اما به طورکل، در صنعتی ارتباطات، هیچ چیز مهمتر از جلب تکیه گاه مخاطبان و ایجاد اعتماد نسبت بوسیله رسانه ها نیست. اگر سازمان ها و موسسات عرضه کننده اطلاعات و آرا و حتی سازمان های نمایش کننده تفریحات و سرگرمی ها، فاقد باورپذیری باشند خواه نتوانند اعتماد مجعد مردم را بوسیله مشت آورند، تداوم فعالیت شان با محظور مواجه خواهد شد. کارگزاران و آدم همچنین رعایت فداکار حریم ها (مثل حریم حقوق فردی و شأن و منزلت افراد) هیچگاه یک عاری اخلاق، شایان تحقق نیستند، تا اینکه اگر قوانین رسانه ها بوسیله کمیت کافی گویا باشند، تجلیل برخی از اصول اخلاقی توسط رسانه ها همچنان ضرورت دارد. ترتیب حقوقی معمولا پس از حادثه معصیت دخالت می درنگ و پیش از آن نقش اخطاردهنده دارد، ولی اخلاق به صورت یک نیروی ارادی و خودآگاه دردرون خود افراد و داخل درون اداره رسانه ای عمل می کند.  روانی ادا این استیناف چگونه بوده و یافته های واقعی آن چیست؟

این طرح با روش هيئت دولت ای آغاز و تمامی مقالات تویی و خارجی با موضوع فریبکاری رسانه حصول شدند. از مقالات فارسی مطالب مرتبط با فریبکاری رسانه استخراج شد و پس از آن مقالات انگلیسی ترجمه شدند. مابقی مطالب از تو مقالات انگلیسی استخراج شده اند. در ادامه مطالب استخراج شده براساس رجحان موضوعی و سیر تکاملی رسانه گروه بندی شدند. مطالب دسته بندی شده به رویت اساتید اخلاق، فلسفه و رسانه و جامعه شناسی رسید و درباره مطالب حصول شده، دید برخی صاحبنظران این حوزه قبض و پس از آن در قالب ۱۱ فصل دسته بندی شد.
 
داخل این طرح، رسانه های دیداری ازجمله مطبوعات، عکس و تابلو، رسانه های شنیداری مثل رادیو و رسانه های دیداری و شنیداری ازجمله تلویزیون، شبکه های مدنی و رسانه های اجتماعی به طور مشهود و جداگانه بررسی شدند. مطالعات انتقادی رسانه معاینه شد که هرکدام با رویکردی انتقادی از منظر پست مدرن، فمینیستی، مارکسیسم و رویکرد فرهنگی، موضوع عملکرد رسانه را مطالعه کردند. همچنین در بُعد مطبوعات و اصول پراکندن معارفه می قابلیت به مواردی مشابه کاربرد از تاکتیک های خبری بوسیله اراده تقلب مخاطبان، اطلاعات سری، ماساژ پیام، حذف، دروغ بزرگ، علامت دادن تفتیش به شکل غیرمستقیم، صلب نمایی پیام، ابداع یک خواه چند دشمن فرضی، مبالغه و دستکاری آماری، معلول تلقیح، تکنیک های فریب کلاسیک، چهار استراتژی مرکزی جنگ اطلاعاتی، تکنیک فرایند تکرار، خبط غیرعمد، عرضه راه حل روشن، القای حس اندکی بدشانسی، استراتژی و اصول فرمانده در بازی، دموکراسی های ترویج پروپاگاندا، واقعیت های زیبنده مشاهده و تکنیک کارلوپ اشاره کرد. درفصل اختتام نیز راهکارهای برون رفت از چالش تقلب قسمت قسمت کردن بندی شدند.